Een bijzondere ontmoeting (13)

Aleid Rensen (ja, zij van het oude “Dierenpark Emmen”) leeft niet meer, maar ooit hebben wij bij haar thuis twee katjes (‘broertjes’) mogen ophalen.

We hadden eerder een rode kater met de naam Roest, maar de eigenwijze kat werd overreden door de plaatselijke slager. Spekkie werd hij ook genoemd. We misten deze kat, een apart beest. Hij moest beslist mee als mijn vrouw boodschappen ging doen. De kat ging dan op de hoedenplank in de auto liggen. Nieuwsgierig dat het beest was! Misschien werd dat ook zijn dood.

Graag wilden we weer een rode kat. We kwamen opnieuw bij het Dierenasiel in Emmen. De arts wist iemand die een rode kat voor ons had.

Zo kwamen we bij de familie Rensen terecht. Mevrouw Rensen deed open. We kwamen in de woonkamer en zagen daar een hond rondlopen met een aapje op de rug. Aleid Rensen vertelde dat er vaker jonge dieren in haar huis werden grootgebracht. Veelal waren het dieren die door de ouderlijke dieren waren verstoten.

Het gesprek kwam op de kat. Zij zei dat zij een rood katje voor ons had, maar dan moesten we er nog een katje bijnemen, een zwart katje. Zij haalde de katjes op en deed ze in de kattenmand die we bij ons hadden.

We noemden de (gesneden) katjes Tim en Tom. Tim was de “voetballer” en speelde vaak met een propje papier. Tom was de kat die steeds en overal bij mijn vrouw was te vinden. Regelmatig gingen ze met ons wandelen. Tim en Tom waren aparte, zeer eigenwijze katten, maar we hebben veel plezier van ze gehad.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *