De huurauto (14)


Op een zondagmorgen stond een zwarte Opel Kadett aan het begin van de zandweg, schuin tegenover ons huis. Er stapte iemand uit. Het was het schoolhoofd, de bovenmeester, ‘mijn’ meesterHij liep een paar keer om de auto. Zijn vrouw wat in de auto.

Mijn vader zei dat we hem maar even moesten gaan vragen, of zij hulp nodig hadden.
Wij, mijn vader, broer en ik, gingen naar buiten. Mijn moeder bleef in de woonkamer voor het raam staan kijken.

Meester zei dat de motor van de auto was afgeslagen en niet meer wilde starten.
Hij had de auto gehuurd, vertelde hij, omdat zijn vrouw en hij op bezoek zouden gaan.
Hij vroeg aan mijn vader, of hij misschien raad wist. Die zei dat hij achter het stuur moest gaan zitten en dat hij, zodra de auto genoeg snelheid had, de versnelling in de eerste moest zetten en dan de koppeling langzaam moest loslaten en ook gas moest geven.
Mijn vader, mijn broer, de vrouw van de meester en ik konden de auto niet genoeg snelheid meegeven om de motor te kunnen starten.
Mijn vader zei tegen mijn broer – hij was toen negen jaar oud – “Jaap, ga jij maar achter het stuur zitten”.
De meester vroeg of dat wel zo verstandig was, maar mijn vader zei dat Jaap al op een brommer en een trekker kon rijden. De meester was een zeer principiële man, maar was toch wel zo verstandig om niets meer te zeggen.

Mijn broer ging achter het stuur van de Kadett zitten. Hij kon maar net over het stuur kijken. Hij moest half zitten en half staan. Mijn vader, de meester, zijn vrouw en ik, duwden zo hard we konden tegen de achterkant van de auto. De auto kreeg nu wel snelheid. Plotseling riep mijn vader tegen mijn broer: “Rijden!” De motor sloeg aan, maar in plaats van te stoppen, reed hij door. We stonden op de zandweg met open mond de auto na te kijken en in de verte verdwijnen. Een poosje later zagen we de auto terugkomen.

Mijn broer bleek voor zijn lol een rondje te hebben gereden!
Mijn vader liep in de richting van de auto en riep iets tegen mijn broer.
De auto stopte vrijwel onmiddellijk, maar gelukkig sloeg de motor niet af.
We zagen mijn broer opschuiven, want mijn vader ging achter het stuur zitten. Hij reed ons daarna tegemoet.

De meester en zijn vrouw gingen weer in de auto zitten. Zij bedankten ons voor de hulp en reden toen weg.

Mijn moeder had alles gezien, maar zij kreeg het hele verhaal nog een keer en haarfijn te horen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *