‘You Can’t Argue With A Sick Mind’


Zomin mogelijk Engels in de Nederlandse taal. Daar ben ik een voorstander van.
Maar toch.

Inderdaad. Sommige woorden laten zich moeilijk vertalen.
Zo kwam ik de CD van Joe Walsh met dezelfde titel tegen. Hij is een veelzijdige muzikant, gitarist, liedjesschrijver en bandleider. Iemand met een in hoge mate muzikaal verleden. Hij is ook een tijdlang zanger en muzikant bij The Eagles geweest.

In zijn vaak stevige, maar sfeervolle ‘nummers’ neemt hij door zijn teksten meestal geen blad voor de mond en heeft hij iets meer te vertellen dan de gemiddelde artiest.

De titel past opvallend goed in 2018. In deze ongewisse tijd.
Dus ook bij Trump c.a., Orban, Erdogan, Wilders en meer van dat soort leiders, mensen.

Dit is wat ik op deze zondagmorgen even kwijt wilde.

De Q-koorts-affaire


Erkent het kabinet met het toekennen van 15.000 euro per persoon aan de Q-koorts-patiënten dat de overheid destijds wel fout is geweest? M.a.w. vanwege het feit dat de overheid NIET daadkrachtig genoeg is opgetreden tegen de Q-koortsepidemie die duizenden mensen heeft getroffen en – wat ik ook las – aan meer dan 75 mensen het leven heeft gekost? Nog steeds zijn heel veel mensen de dupe.

Ook de rechtbank heeft gefaald! De overheid, met name de verantwoordelijke oud-ministers van Landbouw [vooral Gerda Verburg (van het CDA nog wel!)] zijn de grootste boosdoeners. Gerda Verburg, om je kapot schamen !!!

Mocht ik de Q-koorts krijgen, wat ik niet hoop, dan ga ik direct in hoger beroep.
Waarom? O.a. om er te zeggen dat het wel heel onrechtvaardig is dat de boeren voor het verlies van hun dieren (geiten en schapen) wel een grote miljoenenvergoeding hebben gekregen, want met de vergoeding van 15.000 euro p.p.worden de gedupeerden ‘afgescheept’.

En dan nog iets. Met deze ellende vindt ‘Den Haag’ het ook nog gek dat het vertrouwen van de kiezers steeds verder daalt ???

Onnodig Engels

Influencer‘ is zo’n onnodig woord.
Waarom zou je dat woord gebruiken? Staat dat chique? Stoer?
Waarom kies je niet gewoon een Nederlands woord?
Ja, waarom niet?
Van Dale heeft er een woord voor: ‘beïnvloeder‘.

In de krant van vandaag las ik de volgende Nederlandse woorden: stiekemestuurder, geestbespeler, meningpropper, toonzetter, en nog een paar.
Er dus keuze genoeg!
De mooiste vond ik: ‘aansmeerkees’.

Oma en Opoe (kv 117)


Beiden woonden in het dorp. Om ze uit elkaar te houden werden ze Oma en Opoe genoemd.

Als wij – mijn ouders, broer en ik – bij Opoe op bezoek waren, dan viel dat soms samen met bezoek aan haar van andere familieleden.

Met de neven speelden we vaak voetbal in het gangetje tussen haar woning en dat van de buren. Ik herinner mij het voorval dat de bal door het bovenste vensterglas van een raam van het huis aan de overkant van de straat vloog. In dat huis woonde de gereformeerde dominee. De twee oudste neven durfden wel aan te bellen om naar de bal te vragen. De deur werd geopend door een dochter van de dominee. Beide neven gingen naar binnen, maar daarna duurde en duurde het maar. Dat begon ons te lang te duren. Met de overige neven zijn we maar naar binnen gegaan. Waarom het zolang duurde voordat zij terugkwamen? Eindelijk kwamen beide neven naar buiten. Met de bal! Maar het was inmiddels te laat geworden om samen nog een partijtje voetbal te gaan spelen.

Af en toe sliepen mijn broer en ik een nachtje bij Opoe. ‘Uit logeren’ noemden wij dat. Voor het naar bed gaan mochten we met ‘houten speelgoeddingetjes’ in de verlichte ruimte spelen. In die ruimte bewaarde zij allerlei spullen en waren de twee houten deurtjes naar het keldertje.

Als het tijd was om naar bed te gaan, dan gingen we naar de zolder, naar het slaapkamertje aan de straatkant. Sommige treden van de trap kraakten een beetje. Ook een aantal planken in de plankenvloer onder de vloerbedekking. De eerste nacht werd ik wakker van een vreemd en geheimzinnig geluid in het naastgelegen huis waar twee vrouwen woonden. Het geluid was van een vlieringtrap die werd uitgetrokken, geloof ik.

‘Hier is nog iets vies’


Dat zij zei vanmorgen. Zij bedoelde de inhoud van mijn drinkkop: karnemelk.

Zij, mijn echtgenote, vindt karnemelk heel vies. Altijd al. Ook de geur. Zij wil de karnemelk niet als pap eten, en het ook niet drinken. Dat heeft zij nooit gewild. Zelfs niet als er geld (een kwartje) onder haar bord werd gelegd.

Karnemelk heb ik leren eten en drinken bij mijn oom en tante. Zij vonden het heel lekker. Dus?
In het begin – om het te leren eten – at ik de pap op met een beetje stroop erin, maar het smaakte niet. De juiste smaak kwam er niet. Het was mij zo te zoet. Ook met bruine suiker erin lukte het niet.

Zonder iets erin vond ik de karnemelksepap het lekkerst. Nog steeds. Maar het liefst drink ik gewone karnemelk; lekker koud; zo uit de koelkast.
Heerlijk.