Wegenwacht (kv 110)


De ANWB had een soort waarschuwingssysteem. Zo konden ‘auto- en motorpechvogels’ bij ons thuis bellen voor een wegenwacht. Er zat ook een ANWB-telefoonbordje aan de muur van ons huis.

Op de route Zwolle-Coevorden, de N340, reed dagelijks een opvallend gele ANWB-motor, een BSA, met zijspan, waarin enorm veel gereedschap overzichtelijk zat. De berijder kwam elke dag langs voor informatie, om te bellen èn ook voor een kop koffie van mijn moeder. De man droeg een leren pak, had een pet op (geen helm geloof ik) en een grote motorbril. Af en toe stond hij in de werkplaats van mijn vader om een auto- of motoronderdeel te repareren voor een klant ergens langs de weg.

Het zal eind jaren vijftig zijn geweest dat hij op een dag kwam aanrijden in een gele Citroën-bestelauto. Vol trots liet hij ‘zijn nieuwe auto’ van binnen en buiten bekijken en bewonderen.

De ‘wegenwachter’ woonde toen in Hoonhorst. Zijn naam ben ik vergeten, maar niet de herinnering dat hij verkering had met een meisje uit Ootmarsum. Ik ben daar eens op bezoek geweest met mijn ouders. Wat daarvan precies de reden was? Geen idee! Mijn broer zat bij mijn moeder achterop de brommer en ik bij mijn vader. Het was een lange zit; een gezellige dag.

Ongelijk


Als een vervolg op mijn vorige bijdrage waren dit de woorden die mijn echtgenote, in een krant aanwees (tijdens het Preuvenement- gebeuren (2014) in de Gouverneurstuin in Assen): Ongelijk, besmettelijke, Hulpverleners, Parade.
Met deze vier woorden maakte de andere deelneemster in de caravan dit:

“Zijn linker- en rechtervoet waren hartstikke Ongelijk.

  Als kind werd hij gemeden als de pest, want, zo

  fluisterde de hele klas, hij had een besmettelijke ziekte.

  En alle uitleg van maatschappelijke Hulpverleners ten spijt

  Klaas-Hendrik mocht niet met zijn maat 34 (links) en

  47 (rechts) meelopen in de Parade.

  En zijn tuba stond werkeloos te glimmen in de hoek.”

[Ook een mooi vers!]

Democratie


Tijdens het ‘Preuvenement’ in Assen (in 2014) mocht ik een viertal woorden uit een krant aanwijzen, waarna ze werden uitgeknipt. (Mijn vrouw kon ook vier woorden uitzoeken, maar dat later.)

Ik koos de woordjes democratie, maar, stand en betekenisloos. Daarna konden we een poosje op de bank van de caravan gaan zitten om te wachten op het resultaat van de VERS die zij met een oude, draagbare typemachine (Olivetti) maakte.

Dit werd ‘mijn’ vers:

“Ach, het is me toch wat met die eeuwige democratie.

 De een wil dit, de ander wil dat, maar het is allemaal zo gruwelijk vermoeiend.

 De huidige stand van zaken zegt me eigenlijk niet zoveel, maar ja… wie zegt
 dat nou hardop?

 Het lijkt wellicht betekenisloos maar zal ik nog eens wat vertellen?

 Het is wat het is.”

Knap gedaan, niet waar?

‘Praagse Lente’


50 Jaar geleden – in augustus 1968 – kwamen Sovjettanks Praag, toen hoofdstad van Tsjechoslowakije, binnenrijden.

Waarom ik dit vertel? Ik las erover in de krant en moest eraan denken dat ik vlak voor die gebeurtenis in Praag was. Weliswaar was ik er met vakantie, samen met mijn vrouw, broer en schoonzus. Het was toen spannend. Er stond zelfs een bus klaar om ons – mijn echtgenote, broer en schoonzus – naar Oostenrijk te brengen zodra dat nodig zou zijn.

Het kan verkeren, niet waar?
Er kwamen allerlei namen, letters en woorden in mijn hoofd, o.a. Wenceslasplein, Praagse Lente, Dubcek, Jan Palach, Iljoesjin, het Gouden Straatje, Synagoge, menselijker socialisme, DDR en het Warchaupact.

Schaatsen en vliegen

Die combinatie kon vroeger misschien, maar nu toch echt niet meer. Een belachelijke, slechte en verkeerde keuze! Zweefvliegen zou nog kunnen.

Schaatsen staat dicht bij de natuur. Past bij de natuur. Maakt er deel vanuit. Maar vliegen in en met vliegtuigen NIET. Dus niet in en met Easyjet of Corendon bijvoorbeeld.

Een schaatsteam onderhouden met geld van een luchtvaartmaatschappij is niet meer van deze tijd. Dat is net zo ‘gek’ als ongeveer twee miljard euro willen mislopen aan dividendbelasting.

Er moet brood op de plank komen. Dat snapt iedereen wel. Dus geldt dat ook voor profschaatsers en -schaatssters.
Maar tot welke prijs?!

Papier niet zomaar weggooien (kv 110)


Zelfs geen kwart A-viertje?

In mijn kantoortijd werd ook veel papier weggegooid en kwam dan in de prullenbak terecht. Er werd iets bedacht en zo werd op een centrale plaats op de afdeling een papierbak te staan. Het papier dat in deze bak – een doos van karton – terecht kwam, werd in de namiddag opgehaald en naar de grote versnipperaar gebracht. Voor het versnipperde papier, dat wekelijks door een oudpapierhandelaar werd opgehaald, kreeg ‘de baas’ jaarlijks een bepaald bedrag.
Maar het versnipperen mocht op een bepaald moment niet meer van de Arbo. Dat gaf teveel stof.

Een collega bewaarde altijd al het niet door hem gebruikte papier en maakte er kladpapier(tjes) van. Een prima gewoonte! Milieubewust, al had hij daar niet zoveel mee, geloof ik.

Zolang ik hem op de werkvloer kende, had hij deze (goede) gewoonte. Wat hij deed, ben ik ook gaan doen. Doe ik nog steeds.

Into Nature 2018


Het is een niet te missen route in het Drentse landschap. Deze keer heeft de kunstroute het thema ‘Out of Darkness’ gekregen. (Tegenwoordig schijnt Engels gebruikt te moeten worden. Ik ben benieuwd wat er na Brexit gaat gebeuren.)

De bijzondere kunstwerken zijn te zien t/m 16 september 2018 (van dinsdag t/m zondag tussen 11.00 en 17.00 uur). Er zijn twee startlocaties: Frederiksoord en Havelte (Holtingerveld). De twee fietsroutes zijn elk vijftien km lang. De twee wandelroutes: 2 en 4 km. De routes zijn duidelijk aangegeven met bordjes.

Bij Havelte zag ik (nog) een nostalgische plek, t.w. het heideveld tegenover de ingang van de Johannes Post-kazerne, waar mijn ex-vriendin, mijn echtgenote, en ik hebben liggen knuffelen. Dat heette toen gewoon vrijen.

De hele route is gemakkelijk in twee dagen te doen. Dan heb je tijd genoeg, maar je moet er wel mooi weer bij hebben.

Om je een indruk te geven een aantal foto’s:

[Voor meer informatie: http://www.intonature.net]