‘Apenpak’ (kv 90)


Er was in die tijd niet veel te doen voor de ouderen en de jeugd. Wel was er een uitgebreid verenigingsleven.
–  Zo ben ik twee keer lid van de muziekvereniging geworden. De eerste keer leerde ik de sopraansaxofoon bespelen, maar toen ik in het ‘tenue’ van die vereniging moest optreden heb ik vrijwel onmiddellijk mijn lidmaatschap opgezegd, omdat ik niet in een ‘apenpak’ wilde lopen.
–  Toch bleef muziek mij ‘kriebelen’. Ik meldde mij voor de tweede keer aan bij die vereniging. Deze keer ‘moest’ ik op de tenorsax spelen en moest net zo lang oefenen tot de ‘begeleider’ vond dat het goed was. Opnieuw zou ik in de muziekkorps mee moeten doen. Maar zodra de muziekgroep in het openbaar ging optreden, moest dat belachelijke pak ook aan. Dat wilde ik niet. Dus toen het zover was, heb ik mijn lidmaatschap maar weer opgezegd.
–  Waar ik later woonde en daar ook ‘apenpakken’ te zien waren, kreeg ik gelukkig niet de behoefte ‘mijn partijtje mee te gaan blazen’.