Maatjes-, jonge haring


De Hollandse Nieuwe smaakt prima. Sinds 13 juni is de haring weer verkrijgbaar. We hebben er al een stuk of wat verorberd. Met smaak!
–  Sommigen nemen de haring – met wat uitjes eraan – bij de staart en eten hem daarna op. Enkelen nemen er schijfjes zure bom bij.
–  Wij nemen de verse, net klaargemaakte haring – met wat uitjes erbij – mee naar huis, leggen hem daar op een beetje met boter besmeerde boterham en eten ‘m zo op.
–  Haring op roggebrood smaakt ook heerlijk. En ook niet te versmaden is een lekker koud biertje erbij!

Museum de Fundatie en de Grote Kerk in Zwolle


In Zwolle was ik samen met mijn vrouw op 26/06/18 in het Museum de Fundatie en later in de Grote Kerk.
–  Van het werk van Fritz Klemm wordt gezegd dat zijn kunst uniek is door zijn speciale, selectieve manier van waarnemen en zijn zoektocht naar het ideale evenwicht. Dat mag zo zijn, maar toch vond ik er niet veel aan. Zijn werk zal best wel knap zijn, maar het is gewoon niet mijn smaak.
–  De schilderijen van Jasper Krabbé vond ik al een stuk beter om naar te kijken. Zijn werk beantwoordde mijn figuratieve smaak. De gebruikte kleuren ook. Maar hooguit tien van zijn (verschillende) Japanse schilderijen was genoeg geweest. 
–  Ook de ‘koude’ sculpturen van roestvrij staal van Ronald A. Westerhuis spraken mij nauwelijks aan. Wel vond ik zijn schaalmodellen prachtig. Met zijn zienswijze ‘Het beeld zelf wordt niet beter als het groter wordt, de impact van het beeld wel’’ ben ik het dus niet eens. Voor de ingang van het museum was de kolossale sculptuur Stepping Stones te zien. Ik vond het veel te groot voor die plek.
–  Smaken verschillen. Gelukkig maar. Het mag nog steeds.
–  De Grote- of Sint Michaëlskerk is één van de bekendste bouwwerken van Zwolle. Het beroemde Schnitger-orgel, de prachtige preekstoel en het koorhek zijn de moeite waard om van dichtbij te bezichtigen. De Grote Kerk kent een lange geschiedenis en staat op de lijst van Rijksmonumenten.
–  Terug naar de trein, maar nog even langs het Zwolse Balletjeshuis met het groot assortiment traditioneel oud Hollands snoepgoed. Het ging ons om een paar soorten heerlijke steken om mee te nemen naar huis.

Kachelpijpen, elleboogpijpen en dakgoten (kv 96)


Mijn vader maakte ze en kon ze repareren ook. Met verwondering en bewondering keek ik altijd toe als hij bezig was. Soms maakte hij nieuwe dakgoten voor personen die in een ‘burgerwoning’ woonden. Maar dat gebeurde weinig. Aan de boerderijen in de buurt zaten geen dakgoten. In elk geval niet in de omgeving waar ik woonde.
–  Kachel- en elleboogpijpen maken was echt ‘een ander verhaal’. Vrijwel altijd maakte en plaatste hij ze in een bepaalde periode van het jaar. In het begin maakte hij de pijpen zelf, totdat hij ze kant en klaar en in alle maten kon bestellen. Bij het maken van hoefijzers ging dat al net zo. Het smeedwerk werd steeds minder. Dat kwam vooral door de opkomst van de industrie. Maar ook in die nieuwe ‘tak’ gold het recht van de sterkste, want er gingen in die tijd heel wat nieuwe bedrijfjes failliet. Behalve bij boeren zo leek het. Ze bleven van alle kanten subsidies en ‘gunsten’ ontvangen. Misschien kwam dat vooral door hulp van de politiek? Door een ‘eigen’ minister?
–  Mijn vader was tijdig wat anders gaan doen met zijn bedrijf. Ook het winkelgebeuren, waar mijn moeder ‘de scepter zwaaide’, moest en ging met de tijd mee.
–  Totdat mijn vader een zwaar ongeluk kreeg.

Trump ca.: bedrog, listig, sluw, dom, uitgekookt, onbeschoft, gewetenloos, en buitengewoon ouderwets


Afgelopen maandag las ik het epistel uit Maarten 2018. Weer een eyeopener (spreek uit: aajoopɘnɘR).
–  Volgens Maarten (van Rossem) kwam door de New Deal, het crisisbestrijdingsprogramma van president Roosevelt, de dominantere rol van de Amerikaanse overheid in de Amerikaanse samenleving. En dat is nog steeds tegen ‘het zere been’ van de radicale Republikeinen en volgens hen in strijd met het Amerikaanse ethos, dat vraagt om individualisme en pioniersgeest.
–  Het wordt tijd dat Trump ca. zich anders gaan opstellen, want we leven in 2018!
–  En dan is er nog iets. Trump en de zijnen zouden (ook) een verbod moeten krijgen om nog langer en ongebreideld te kunnen twitteren.

De voorhamer (kv 95)


Heel vaak was het de grote voorhamer die werd geleend. Nagenoeg altijd in het begin van het voorjaar. Het was altijd een boer die de hamer een ‘poosje’ kwam lenen. Mijn vader vroeg dan hoe lang dat ‘poosje’ duurde, want hij wist bijna 100% zeker waarvoor de boer de hamer ging gebruiken. Om er houten weidepalen mee in de grond te slaan.
–  Dat ‘poosje’ werd al gauw een dag. Mijn vader kon de hamer wel enige tijd missen, maar hij zei wel dat hij de hamer zo snel mogelijk terug wilde hebben. En hij zei er ook bij dat hij de hamer kwam halen, als hij hem nodig had. Dat was nooit een probleem. Mijn vader gebruikte de hamer om een gloeiendhete ijzeren hoepel om een houten wagenwiel te slaan. Maar dat gebeurde toen bijna niet meer.
–  Op een dag werd deze hamer weer eens uitgeleend. Mijn vader had hem niet nodig, maar het duurde hem te lang voordat de boer hem terugbracht. Hij fietste naar de boerderij van die boer om hem te zeggen dat hij de hamer nodig had. De boer deed verbaasd en beweerde dat hij de hamer niet had geleend. Dat bleef hij maar beweren!
–  Daar stond mijn vader dan. Zogezegd: voor aap. Hij heeft niks meer tegen de man gezegd, is op zijn fiets gestapt en naar huis gereden. Hem kennende, denk ik dat hij de hele weg terug van binnen ‘kookte’. Hoe het is afgelopen? Werkelijk geen idee.