Toevallig ‘ontdekt’ (78)


Een aantal jaren geleden kwam ik er toevallig achter dat het kunstwerk was verdwenen. Ik was er vrijwel zeker van dat de gemeente D. – laat ik de naam zo afkorten, want het zijn nog steeds beschamende gebeurtenissen – weinig om kunst gaf en zich ook zou afvragen: ‘Wat moet de gemeente met dat beeld?’
–  Het was de bedoeling dat het (gratis gekregen) beeldhouwwerk ‘Groot Paar’ van de Italiaanse beeldhouwer Mario Negri, aangekocht door de Culturele Raad van Overijssel in het kader van de Overijsselse beeldenroute, een mooie, opvallende plek in D. zou krijgen. Over smaak valt niet te twisten, maar de gemeenteraad kon – ook niet na lang vergaderen – niet tot een besluit komen.
Het beeld werd (onopvallend) in de hal van het gemeentehuis gezet.
–  De pers kreeg er lucht van en ging zich ermee bemoeien. Ook de landelijke pers. Er werd zelfs gesproken van het ‘achterlijke dorp’.
–  Voor zover ik weet, is het kunstwerk uiteindelijk in bruikleen gegeven aan het museum ‘de Fundatie’ in Zwolle. Het beeld kwam eerst in een bijgebouw van ‘Het Nijenhuis’, een havezate gelegen tussen Wijhe en Heino, terecht en later in de beeldentuin.
–  Is er nog steeds sprake van een tussenoplossing? Of is intussen iets ‘geregeld’?
–  Binnenkort gaan mijn vrouw en ik weer kijken in de mooie beeldentuin bij het mooi gelegen kasteel ‘Het Nijenhuis’.

0

‘The Passion’


Met Maarten van Rossem ben ik het eens. Dat komt tegenwoordig vaker voor. Hij durft het te zeggen en vaak heeft hij ook nog gelijk! Misschien ligt het aan een andere generatie?
–  Op ‘zijn’ scheurkalender heeft hij het over The Passion. Hij vindt het ‘een weerzinwekkend, hysterisch muziekspektakel over de laatste uren van de Heere Jezus’.
–  Met zijn opmerking dat de Amerikanen er inmiddels voor zijn bezweken, ben ik het niet helemaal eens. Ze hebben het wel ‘overgenomen’, maar dat is geen succes geworden, geloof ik.
Maar de Amerikanen hebben al jaren gelijksoortige (commerciële) vertoningen en films, en daarom denk ik, dat Nederland het van hen heeft ‘afgekeken’.
–  Vanavond is de achtste muzikale editie over het lijden, sterven en opstaan van Jezus, een uitzending van KRO-NCRV/EO.
–  Deze drie christelijke omroepen – in eerste instantie – moesten zich schamen met deze wansmakelijke vertoning.

0

Uitgelaten (77)


Nadat ik slaagde voor het middelbare schoolexamen was ik behoorlijk uitgelaten. Dat was ook de reden dat ik bijna vergat om het resultaat even naar huis te bellen. Toen ik belde, kreeg ik bijna onmiddellijk mijn vader aan de lijn. Dat was bijzonder, want meestal was hij in de werkplaats. Vooral voor mij was hij heel blij, hoorde ik hem zeggen. Daarna kreeg ik mijn moeder aan de lijn. Ook zij deed uitgelaten. Ze kon niet nalaten nog even te zeggen dat ik voorzichtig naar huis moest rijden. Ik mocht op de examendag de brommer meenemen. Dan was ik vroeg weer thuis, was de opmerking.
–  Toch ging het bijna mis, want toen ik naar huis wilde gaan, kwam plotseling de lerares Engels uit het gebouw lopen. Zij wilde mij feliciteren met het diploma, zei zij. Zij had in het gebouw, waar het mondelinge examen net was afgelopen, ook moeten meewerken bij het afnemen van de examens. In ‘haar vak’, de Engelse taal.
Nadat zij mij had gefeliciteerd ging zij zomaar achterop de brommer zitten. ‘Rij even een rondje’, vroeg zij plotseling. Dat wilde ik wel doen, ook al had ik het idee dat iedereen op het pleintje naar ons stond te kijken.
–  Ik wilde de brommer keren, maar het voorwiel kwam gevaarlijk ver van de grond. We vielen bijna om. Het liep gelukkig goed af, misschien omdat zij op tijd was afgestapt? Voordat zij naar het gebouw liep, zei zij: ‘Goede reis en tot de afscheidsavond van school.’

0