Eerst Pegida? Nu ook AfD?


In 2004 was ik met mijn vrouw een aantal dagen in Dresden. Een mooie stad. Een beroemde stad. Een beruchte stad. Een historische stad. Een stad met veel kunst. Ook een stad van de voormalige DDR, van ‘Wir sind das Volk’ en van ‘Pegida’.

Over de geschiedenis van Dresden heb ik gelezen, maar van Pegida in die stad snapte ik (toen) niets.
Terug in Nederland werd het ons duidelijk. Het had toch met de voormalige DDR te maken, maar ook met andere, duistere zaken!
Gelukkig was er Merkel. Zij probeerde haar landgenoten, alle Duitsers, ‘een spiegel voor te houden’. Maar of haar dat ooit zal lukken? Misschien denkt zij wel: ‘Het wordt tijd voor mij om te gaan schaften.’

En dan de AfD. Ook Duitsland. Sinds 2013 officieel opgericht. Maar de tijden zijn veranderd? De ‘stiekemerds’ laten zich (nu echt) zien? Voor mij was het geen vraagteken. Het gebeurt overal, denk ik.
De media had het in het begin over een anti-europartij, maar die verhalen geloofde ik niet. Wat ik er tot nu toe over heb gelezen en van heb gezien is extreem, gevaarlijk.
Heel veel mensen worden (weer) bang gemaakt. Het gebeurt ook in de VS. Het lukt de aanstichter(s) zo om aan de macht te komen en/of te blijven.
Volgens mij is de AfD gemener, smeriger bezig dan Pegida.
Hoe zal Merkel ermee omgaan?

“U heeft pech.”


Dat zei de oogarts gisteren tegen mij in het Wilhelminaziekenhuis in Assen.

Na de staaroperatie in mijn rechteroog, vier weken geleden – de operatie aan mijn linkeroog eerder was prima gegaan – kreeg ik er een ontsteking in. Mijn vrouw beweerde dat het door mijn zakdoek kwam, maar dat geloofde ik niet.

Na drie weken druppelen begon het oog erg te ‘wateren’. Het wit om de pupil werd rood en roder. Ook nam de pijn rondom het oog toe en werd zo vervelend dat ik afgelopen zaterdag naar de huisartsenpost in het ziekenhuis in Assen ben gegaan. De arts constateerde dat er niets in het oog was gekomen. Ik kreeg oogzalf. Als dat niet hielp, moest ik naar de huisarts gaan. Bij haar ben ik maandagmorgen geweest.

Omdat de pijn erger werd, heb ik woensdagmorgen met het ziekenhuis gebeld en gevraagd of de oogarts even naar mijn oog kon kijken. Dat was geen probleem. De oogarts constateerde dat er een stukje oude lens was achtergebleven. Dat liet hij zien op het scherm van zijn pc. ‘U heeft pech. Het gebeurt zelden’, zei hij (0,1% kans). Hij wilde mij onmiddellijk helpen. Ik kon in het ziekenhuis blijven wachten en zou ’s middags als eerste worden geopereerd. Na de operatie voelde het oog al veel beter. De pijn was vrijwel onmiddellijk weg.

Nu eerst weer drie weken druppelen, daarna weer voor controle naar het ziekenhuis en dan naar de opticien voor nieuwe glazen.

Na dit alles hoop ik alle kleuren weer helder te kunnen zien. Dan kan ik weer gaan schilderen, fietsen, enz., enz. [Hobby’s heb ik genoeg!?]