‘Enerverende’ marsliedjes


Tijdens mijn opleiding in militaire dienst leerde ik onderweg met ‘volle bepakking’ allerlei marsliedjes.

Een paar heb ik er maar onthouden.
En ja, je hebt gelijk, het zijn niet direct de netste. 😊

Kaatje ging eens water halen

In een hele diepe put

Toen kwamen zeven kannibalen

Die grepen Kaatje bij haar …

Keurig opgestreken bloessie

En:

Oh, Donna Clara

Ik heb je nakend gezien

(Hoe het verder gaat, weet ik niet, en meer weet ik ook niet.)

0

Een hoepel (kv 101)


Nee, het heeft niks, maar dan ook helemaal niks te maken met een hoelahoep. Wel met een ijzeren hoepel, een wielband.
–  Af en toe maakte mijn vader een ijzeren band om een houten wagenwiel. Ik heb dat een paar keer zien gebeuren. Bij de eerste keer was hij alleen bezig, maar bij de tweede keer hielp zijn medewerker hem bij het zware werk, want alleen was “een beetje moeilijk”.
–  Eerst maakte hij het smidsvuur aan en bevestigde hij een paar grote ijzeren klemmen bij het smidsvuur. Vervolgens zette hij een paar emmers met water buiten bij de grote molensteen. [De molensteen had hij aangeschaft, omdat de as van het wagenwiel in het gat in de molensteen paste, maar ook omdat hij gemakkelijker de gloeiendhete, ijzeren wielband om het wagenwiel kon slaan.]
– Uit het rek met de soorten ijzerstrips en buizen pakte hij de juiste strip. In de werkplaats zaagde hij er een stuk van af en maakte dat gloeiend heet in het smidsvuur. Hoe het verder ging, weet ik niet precies meer. Wel weet ik dat hij de ronde, hete wielband met behulp van een paar grote tangen naar de molensteen bracht, op het houten wiel legde en de band er met een grote hamer omheen sloeg. Daarna goot hij water over de wielband om te koelen, wat een sissend geluid gaf. Door het afkoelen kwam de wielband strak om het wagenwiel. Daarna was het werk klaar.

0

Busconductrice (kv 100)


Als we een dagje naar Zwolle – meestal voor de tandarts – gingen, dan reisden mijn moeder, broer en ik met de Sallandbus. We hoefden niet ver te lopen, want de bushalte stond vlakbij ons huis.
–  In de trein was een conducteur, maar in de bus een conductrice. Toch ‘verdween’ zij op een bepaald moment uit beeld. ‘Te duur geworden?
–  In de trein zag je later ook een conductrice. Soms kwamen de conducteur en de conductrice tegelijk om de kaartjes te controleren en te knippen.
–  Maar er was meer. Bij de busconductrice moest je een kaartje kopen. Zij kwam ook controleren. Later moest de buschauffeur dat werk erbij doen. Er zijn dus veel leuke en bijzondere dingen verdwenen. Zo hoorde ik dat er af en toe een romance was ontstaan tussen een buschauffeur en een busconductrice. Je zag dan opeens een ander gezicht in de bus.
–  Een romance! Een liefdesband op de werkvloer.

0