Je hebt liefhebbers en haters


Door de (vele) negatieve- en nepberichten worden tegenstellingen steeds groter (gemaakt). Voorbeelden?

Vuurwerkliefhebbers en Vuurwerkhaters;

Zwarte Piet-liefhebbers en Zwarte Piet-haters;

Muziekliefhebbers en Muziekhaters;

Kunstliefhebbers en Kunsthaters;

Boekenliefhebbers en Boekenhaters;

Sportliefhebbers en Sporthaters;

Appelmoesliefhebbers en Appelmoeshaters.

[Ga zo nog maar even door (enzovoort, et cetera, und so weiter)].

Maar er is natuurlijk een middenweg, m.a.w. niet alles is (zo) zwart-wit!

0

Blinkend witte tanden


Wat mij de laatste tijd opvalt, en waar ik mij behoorlijk een erger, zijn de blinkend witte tanden die je tegenwoordig overal ziet. Als ik er een opmerking over maak, dan krijg ik commentaar in de zin van: ‘Waar maak je je druk om!?’
–  Inderdaad, zo erg vind ik het nou ook weer niet, maar ik erger er mij wel aan. Zelfs ouderen gaan hun tanden tegenwoordig  ‘witten’, of laten het doen. Niet normaal. Ik heb er een onrustig gevoel van gekregen, d.w.z. van het gegeven dat je verplicht wordt, de ‘drang’ voelt, om ook aan die trend mee moet te doen. Het commentaar zal nu wel zijn: ‘Wat een flauwekul!’
–  Het mag dan overdreven en belachelijk in de oren klinken, toch ben ook ik zover dat ik mijn tanden ben gaan poetsen met ’dentalux’, complex 5, whitening plus.

Sorry mensen, ik ben dus met die gekte mee gaan doen!
Is dat normaal?

0

‘Nothing Compares To You’

Vanmorgen hoorde ik Sinéad O’Connor weer eens het lied ‘Nothing Compares To You’ zingen. Een mooi en aangrijpend lied van deze kaalhoofdige, wonderlijke, recalcitrante ‘dame’. Maar als je leest wat zij allemaal heeft moeten meemaken, dan is dat laatste niet zo verwonderlijk.

Als zij zingt, dan moet ik ook denken aan een dochter van de oud-buren. In haar puberjaren deed ook zij een beetje ‘tegen de draad in’. Zij liep in zwarte kledij, op zwarte hoge schoenen e.d., en was een groot liefhebster van de muziek van Sinéad O’Connor. Of dat nog zo is, weet ik niet.

O’Connors afzetten tegen de paus van destijds herinner ik mij ook nog goed. Het was een ‘rel’ in die tijd. Vooral in haar land, het ‘zwaar’ katholieke Ierland, volgens mij.

0

Mijn keuze dit jaar voor de …

 
 
:
  David Bowie & Tina Turner
Tonight (Live)
 
  Mumford & Sons
The Cave
 
  Little River Band
Home On A Monday
 
  Joe Walsh
The Friend Song
 
  The Band
The Weight
 
  Queens Of The Stone Age
No One Knows
 
  Crosby, Stills, Nash & Young
Our House
 
  Kansas
Dust In The Wind
 
  Oasis
Roll With It
 
  Christopher Cross
All Right
 
  Adele
Turning Tables
 
  Bonnie Raitt
Something To Talk About
 
  David Bowie & Queen
Under Pressure
 
  Steely Dan
Fire In The Hole
 
  Boyzone
Picture Of You
 
  George Michael
Father Figure
 
  John Farnham
You’re The Voice
 
  Dire Straits
Private Investigations
 
  Hall & Oates
I Can’t Go For That (No Can Do)
 
  Duran Duran
Wild Boys
 
  Billy Joel
New York State Of Mind
 
  Michael Kiwanuka
Home Again
 
  Foreigner
That Was Yesterday
 
  Queen
One Vision
 
  Maroon 5
She Will Be Loved
 
  Capital Cities
Safe And Sound
 
  Inxs
Never Tear Us Apart
 
  Eagles
Take It To The Limit
 
  Genesis
That’s All
 
  Huey Lewis & The News
Stuck With You
 
  Krezip
Sweet Goodbyes
 
  Train
Drops Of Jupiter (Tell Me)
 
  Blackbird
Lost In The Middle
 
  Kensington
Done With It
 
  Madonna
Who’s That Girl?
 

 

 
 

 

0

Elke week even telefonisch contact (Kv 122)

Dat hadden de laatste jaren mijn tante uit Amsterdam en mijn moeder, die in Zwolle woonde, met elkaar.
Mijn moeder zei het zo – op haar eigen manier – tegen mij:
Eerst gaan we samen gezellig vijf minuten zitten zeuren over allerlei kwaaltjes en dagelijkse dingen, maar daarna gaan we samen lekker zitten kletsen over alles en nog wat.’

0