Eindelijk erkenning van het Sallands (Nedersaksisch)


Eindelijk. Dat werd tijd.

In de krant las ik dat het Nedersaksisch officieel als streektaal is erkend. Dat betekent o.a. dat het Nedersaksisch niet langer wordt gezien als een minderwaardig dialect, maar als een volwaardige taal.

Ook las ik ergens dat het Nedersaksisch is ontstaan uit het Nederduits, dat in Westfalen en Nedersaksen werd gesproken, en dat het Standaardnederlands is voortgekomen uit Hollandse dialecten. Beide zijn voortgekomen uit het Germaans.

Het Nedersaksisch taalgebied loopt van Oost-Nederland via Noordoost-Duitsland tot aan Denemarken!
In Nederland bestaan al jaren Nedersaksische varianten, nl. Drents, Twents, Veluws, Sallands, Achterhoeks, Gronings, Urks en Stellingwerfs.

Maar ook in het gebied waar Sallands wordt gesproken bestaan tal van taalverschillen. Als oud-Dalfsenaar spreek ik het Sallands bijna dagelijks nog. Niet tegen iedereen.
In o.a. Nieuwleusen en Heino worden andere woorden gebruikt dan in Dalfsen. Zelfs nog dichterbij Dalfsen worden verchillende woorden gebruikt. In Oudleusen bijvoorbeeld.

In het verhaal in de krant wordt door een oud-fabrieksdirecteur gezegd dat het dialect de taal van het werkvolk was.
Onzin. Ik herinner mij een klant van mijn ouders die eens tegen mij zei toen ik hem in het Hollands antwoordde, dat hij zei: ‘Ie wilt zeker burgemeester word’n.

Ik herinner mij ook iets anders. Met mijn vrouw heb ik eens de ‘Groene Kustweg’ gereden tot boven in Denemarken. Een prachtige route. Een belevenis. Het gebeurde ergens in het Noorden van Duitsland – ik geloof op de terugweg – bij een pont, dat ik met Sallands naar de overgangstijden en de kosten vroeg. Geen enkel probleem. Men sprak er Plattdeutsch, of gewoon Platt.

Erkenning van het Nedersaksisch als taal is natuurlijk fijn/mooi, maar hoe nu verder? 😊

1+

Fonteinenexcursie in Friesland


Voor de resultaten van het internationaal kunstproject voor Leeuwarden-Fryslân 2018, culturele hoofdstad van Europa, naar de provincie Friesland. Om diverse redenen hebben we, donateurs van de stichting ‘Kunst in Zicht Groningen’, op zondag 7 oktober 2018, acht van de elf fonteinen kunnen bekijken en bewonderen.
Omdat de route anders te groot zou worden konden we de fontein in Harlingen niet bekijken; de fontein in Dokkum is nog steeds niet klaar. De fontein in Leeuwarden hebben we nog net vanuit de rijdende bus voor het station zien staan. Een volgende keer dan maar!

Wat we dan wel goed hebben bekeken?
‘De Oortwolk’ in Franeker, ‘De Vleermuis’ in Bolsward, ‘De Woeste Leeuwen van Workum’ in Workum, ‘Flora & Fauna’ in Hindeloopen, ‘De Vis voor Stavoren’ in Stavoren, ‘Kievit’ in Sloten, ‘Onsterfelijke bloemen – Rikka’ in IJlst en ‘De Fontein van Fortuna’ in Sneek.

Het puntenlijstje van ons – mijn vrouw en ik – is geworden:
1. Bolsward; 2. IJlst; 3. Sneek; 4. Stavoren; 5. Sloten; 6. Hindeloopen; 7. Workum; 8. Franeker.

De fontein in Franeker zou zeker hoger in ons lijstje zijn geëindigd als de plek beter was (gekozen). Dat is heel jammer voor de ontwerper en van de toch wel mooie, bijzondere fontein.

2+