‘Vermaakarchitectuur’


Deze keer naar Norg op de fiets, voor bouwwerken zonder functie, zonder nut. Voor ‘ruimtelijke kunstwerkjes’ die geen nut, maar wel wat te vertellen hebben. Folly’s!

In Slochteren hebben we al eerder een aantal folly’s bewonderd, en over geschreven.

In de krant (DvhN, 2/8/2018) lazen we dat dertien folly’s in Norg en omgeving te zien zijn. We hebben er fietstocht een fietstocht van gemaakt (totaal 40 km) en zijn naar het Kunsterf Norg gereden voor een routeboekje en een routekaart. In de mooie, oude boerderij aan de Brinkstraat was het genieten van de prachtig gemaakte  maquettetentoonstelling. Bij de monumentale boerderij begon de start van de follyroute. Van de dertien bouwwerken hebben we er zeven bekeken op de route van acht km.

Op de terugweg kwamen we meer dan 50 oude auto’s tegen. Het kan nog zal men misschien hebben gedacht. 😊

[De folly’s zijn nog t/m 2 september 2018 te zien.]

 

1+

Is voetbal (ook) gymnastiek? (kv 107)


Met dit weer – binnen 27, buiten 31º C. – gaan schrijven, laat staan gymnastieken?

Mijn ouders wilden toen dat ik bij de gymnastiek zou gaan. Zonder iets te vragen hebben zij mij opgegeven.
–  Gymnastiek was in het begin wel spannend, maar het werd saai, saaier, saaist. Gedoe dus. Steeds maar weer dezelfde oefeningen was niets voor mij. Veel liever was ik gaan voetballen.

In die tijd was de verzuiling bijna over het toppunt. Alles was nog ‘dubbel’, d.w.z. er waren twee bakkers, twee schoenmakers, twee slagers, twee kruideniers, twee kappers, twee smeden, twee voetbalverenigingen, enz.

Twee jaar heb ik het bij die vereniging uitgehouden. Daarna mocht ik naar de voetbalvereniging. Het voetballen ging mij goed af. Ik was net achttien, toen ik in het eerste elftal moest voetballen. Wel als linksbuiten, terwijl ik gewend was op de rechtsbackplaats te spelen. Misschien omdat ik hard kon lopen en schieten? Die wedstrijd werd gelijk mijn laatste. Nog voor de rust werd ik uit het veld geschopt.
Wat later kreeg ik een scheenbeenontsteking.

Toch vind ik voetbal nog steeds een leuke sport. Om naar te kijken. 😊

0

Wegbrengen naar het station (kv 106)


(Steenwijkerwold-Vilsteren v.v., mei 1964)

Een aantal militairen die voor een oefening in de bossen van Vilsteren verbleven, moesten bevoorraad worden vanuit de legerplaats (kazerne). Omdat ik de omgeving van het oefenterrein kende, ‘kreeg’ ik de rit om ‘spullen’ af te leveren. De soldaat, die de dienstreizen regelde, wilde dan wel voor die dag mijn draagbare radio (weer) lenen. (Prima natuurlijk!)

Dat ik de rit zou krijgen daarvan was mijn vriendin op de hoogte. Ook wist zij dat ik haar naar het treinstation wilde brengen. Toen ik in de militaire auto, een WEB, aan kwam rijden, stond zij al met de fiets aan de hand bij de brug te wachten. Na de begroeting reed ik langzaam achter haar aan naar het station.

Nadat we afscheid van elkaar hadden genomen en zij met de trein was vertrokken, ben ik verder gereden over het smalle weggetje langs kasteel Rechteren, door Lenthe, naar Vilsteren en daar naar de bivakplek van de militairen. De plek was gemakkelijk te vinden, want de route werd aangegeven door (militaire) bordjes in de berm van het bosweggetje.

0